«...در انتهای شاخه٬شکوفه

                              انکار انتهاست...»

                                                      "یداللّه رؤیایی"

سلام .این بار با یه شعر سپید و یه ترانه در خدمتتون هستم:

اینجا اصفهان است

وقتی تو نیستی اصفهان پشم جهان هم نیست.

اینجا اصفهان است٬وسط حیاط شهریور

رخت های بی بی خشکیده

                        بی ریخت ها هی به آدم بند می کنند

بندهای بی رخت!

اینجا اصفهان است !

حالا من تو را ندارم٬

              سینما را٬

                         دستهایت را٬

کنار رودخانه را که دو نفری.....

هر چیز را که تو داشتی ندارم....من با تو قهرم ٬آشتی ندارم...

حالا فقط دوست دارم چیپس فلفلی بخورم ٬بعد رودخانه را...

و بعد بشاشم روی شمشاد ها٬مثل "مایا کوفسکی" وقتی که خیلی نرم میشود.

دوست دارم شلوار شیش جیب بپوشم و بروم توی پارک چاقو کشی

                                         کنار رودخانه باجگیری

                                                  ساقی شوم ٬به سلامتی همه

                                                                                  آسیب بزنم.

راستی دیروز اوّلین نخ سیگارم را کشیدم ولی به همین دُم خروس قسم خیلی وقت است

ترک کرده ام...ترک...ترکم کردی؟!!!

می زنم ٬زیر بارون از حیاط بی بی  بیرون ٬سرم گیج میرود وسط زنبور های هشتی

                                                                     آخه چرا بر نگشتی؟...

.....................................................................

و ترانه:

چه خوبه سفر٬تو بهشت تنت                      چه صافه هوا ٬اون ور ِ پیرهنت

کو لالایی ِ شرم ِ خاموش تو                        کو گهواره ی امن آغوش تو

به من فرصت قد کشیدن بده                      به من جرأت سیب چیدن بده

تو ابریشم ناب پوست تنت                        به دستام مجال تنیدن بده

نذار بوسه کهنه بشه رو لبم

                                       کمک کن به دلتنگی ِ هر شبم

مث ِ غنچه با عطر آغاز شو                 تو این باغ ِ پر هرزه کم ناز شو

نترس از تگرگی که گل میشکنه             به آغوش من فکر کن٬باز شو!

تو باشی انگار شبنم رو برگ                 تو که پیشمی عطر گل پیشمه

لبت آشتی ِ پنبه وُ آتیشه                      تنت معدن ِ ابر و ابریشمه

گفتم:«دل و جان در سر کارت کردم                هر چیز که داشتم نثارت کردم»

گفتا:«تو که باشی که کنی یا نکنی                این من بودم که بی قرارت کردم»

«عطٌار-مختار نامه»

 .............................

سلام.این روزها یکی از اساتید شعر اصفهان سخت در جلِز ولِز افتاده تا از طریق وبلاگ

و اینترنت ثابت کنه که ترانه سرایی کار جوونا ی تازه کار واوناییه که از شعر کلاسیک و

قالبهای دیگه سر خورده شدن واصلاً فقط هر چی خونده بشه ترانه س و

 فقط به خاطر پوله و خلاصه سوسولیه.

ولی به نظر من(که شاید خیلی ام مهم نباشه)شعر هم یکی از فاکتوراییه که باید تو ترانه

بهش دقٌت کرد و  فقط به خاطر اینکه نمونه های ضعیف ترانه بیشتر از نمونه های

قویشه(مثل شعر و هر هنر دیگه ای)نمیشه ترانه و ترانه سرایی رو کوبید...

حالا با همه ی این توصیفات جالبه که خود این آقا ترانه میفروشن!!!!

که اگه دوستان مایل باشن می تونم برای شنیدن ترانه های(؟) ایشون راهنماییشون کنم٬

تا خودشون قضاوت کنند....

...........................

با چن تا ترانه وقتتونو می گیرم:

«۱»

آلبوم عکس تو رو وا می کنم٬توداری به سیب ما می خندی

با نگاهت منو آتیش می زنی٬به جهنٌم خدا می خندی

مثل ماه از روی مرداب میپرم٬واسه فتح تو تا آفتاب میپرم

وقتی باشی مثل رؤیا می مونی٬ تو که میری منم از خواب میپرم...

تا میری چه زود دلم تنگ میشه

تو هوا عطر تو کمرنگ میشه

نامه ها راهشونو گم می کنن

پرای قاصدک از سنگ میشه

آلبوم عکس تو کاش اینجا نبود٬دفتر مشق شکنجه وا نبود

اگه روزگارمون جهنٌمه...٬ کاش نبودنت عذاب ما نبود

بهترین خوابی اگه ببینمت٬بهترین شعری اگه امون بدی

بهترین منظره تو نگاهته٬جاییه که تو اونو نشون بدی

تا میری چه زود دلم تنگ میشه

دستای تو غمو از یاد میبره٬چشمای تو خاطره می سازه

همه چیز ِاین اتاق سوت وکور٬منو یاد بودنت میندازه

یه گل خشک شده لای کتاب٬قاب عکسی زیر نور مهتاب

بالش ابری ِ خیس از هق هق٬توی بیداری پریدن از خواب......

  RSS