دستامو بگير شايد، مخصوص خودت باشن

اين دستاي هر جايي، ناموس خودت باشن...

سلام.بعد از مدت ها يه شعري نوشتم، نقد كنيد لطفا...

و دستهاي من اين جاده هاي بي برگشت

ودستهاي تو آن آسمان در هم ِ رشت

و دستهاي تو باران، به جاده مي گيرند

                                كه دستهاي مرا بي اراده مي گيرند...

هنوز كفش من آماده ي نرفتن نيست

بيا كه جاده ي من، جاده ي نرفتن نيست

كبوتران ِ  خبر، در تدارك سفرند

                                   مترسكانه نمان، تا كلاغ ها بپرند

سفر بدون تو در نيمه راه مي ماند

اگر چه پيش تو در ايستگاه مي ماند

                                      خيال روسري ات مثل باد مي بردم

                                      سراب چشم تو بي اعتماد مي بردم

بگير دست مرا تا از اصفها ن برويم

كه از زمين و زمان، با دو استكان برويم...

منتظر نظراتتون هستم.مرسي!

  RSS