نه تیر و دشنه ، نه دار و زندون        ستاره ها رو ازشب نترسون

"ایرج"

سلام...شعر زیر نوشته ی دوست خوبم فرخ نبوی هستش!

جدا از جنبه ی شاعرانگی، این روزها کمتر نوشته ای دیدم که به خاطر این

 فضای شدید احساسی خالی از شعار باشد.خالی از شعار و سرشار از احساس

(که مطلقا منظورم از احساس عاطفه نیست)

به هر حال خوشحال میشم و میدونم فرخ هم خوشحال میشه که نقد دوستان رو در مورد

این کار بخونه... :

زمین زخم برداشته بود و ماه وارونه/

            کسی تورا می نویسد/

                        لابلای جیغ ها و ماشین ها صدای پوتین می دوید/

با بوی عرق، دود، گاز، اشک/

            که روی گونه ات می سوخت/

کسی تورا می خوانَد/ با دستهای گره شده/

و تمام تنت لرزان/

            کسی تورا بغض می کند/

حالا که دیگر شب هم چشمهایش را بسته/

و جاروهای دسته بلند نارنجی/

                        ما را از روی خاک، پاک می کنند....

...........................................................................

کامنت یادتون نره...

  RSS